سار و تقی، حاکم یکی از شهرهای ایران در دوران حکومت شاه عباس صفوی بود. او مردی فاسد و مستبد بود که برای رسیدن به امیال شیطانی خویش دست به هر کاری می‌زد.
 یک روز جوان زیبا‌رویی نظر او را به خود جلب کرد، سار و تقی که در فساد اخلاقی مشهور بود جوان را به لطایف‌الحیل فریب داد و به کاخ خویش برد و با او در‌آمیخت. جوان نگونبخت که از عدالت‌خواهی و تعصب شاه خصوصا در مسایل ناموسی مطلع بود به سرعت به اصفهان رفت تا از حاکم منحرف و نابکار شهر خود شکایت نماید.
 شاه عباس پس از دیدن جوان و شنیدن ماجرای او سخت متاثر شد و فرمان قتل سار و تقی را به او داد و او را به آنجا فرستاد.
 از طرف دیگر به سار و تقی اطلاع دادند که جوان به نزد شاه رفته و از او شکایت نموده و فرمان قتلش را دریافت نموده است، سار و تقی بلافاصله دست به ابتکاری عجیب زد. به این معنا که عضو مجرم خویش را بریده در سینی طلایی گذاشت و و به خدمت شاه عباس رفت و در حالیکه از شدت ناراحتی و ضعف نمی‌توانست سر پای خویش بایستد به او گفت: قربان خطاکار را مجازات نمودم و خود شخصا به حضورتان آوردم تا شما نیز هر آنچه صلاح می‌دانید درباره‌اش قضاوت فرمایید!!
 شاه عباس که می‌دید سار و تقی خود را در کمال بی‌رحمی مجازات نموده است، فرمان قتلش را باطل کرد و دوباره او را به حکومت شهرش فرستاد.
 در تاریخ آورده اند که سار و تقی تا پایان عمر چکمه‌های بلند می‌پوشید که ادرارش درون آنها می‌ریخت. سار و تقی یکی از نمونه‌ای جالب حکومتگران تاریخ گذشته ایران‌زمین است که مال و ناموس و جان ایرانیان هزاران سال تحت سلطه ایشان بوده است و آنها هر کاری که می‌خواستند انجام داده و هر بلایی که می‌توانستند بر سر مردم کشورها می‌آوردند.
 (سیاست و اقتصاد عصر صفوی باستانی پاریزی)