جشن اردیبهشتگان در روز اردیبهشت از ماه اردیبهشت، سومین روز از ماه اردیبهشت (در گاه شمار ایران باستان) برگزار می‌شده‌است. عیدی است به نام فرشتهٔ آتش و نور که از طرف خدا بدین کار موکل گردیده تا علل بیماری‌ها را به یاری ادویه و خوردنی‌ها برطرف کند و راستی را از ناراستی باز نماید. به معبد و آتشکده رفتن و حاجت خواستن و نزد پادشاهان در آمدن و به جنگ و کارزار شدن را در این روز، نیک و خجسته می‌دانسته‌اند. اردیبهشت با فتحه الف در پارسی دری می باشد اردیبهشت از واژه اوستایی اشاوهیشتا (ASHVAHISHTA)نماینده اشویی است ایرانیان باستان در این جشن لباس سفید که نشان پاکی می باشد به تن می کردند و در آدریانها به خواندن اردیبهشت یشت(قسمتی از اوستا)و به نیایش اهورا مزدا می پرداختند.
>دانشنامه آزاد ویکی پدیا

اهورامزدا ياران ارديبهشت را پاداش می ‌دهد
گروه اهورا مزدا - جشن های باستانی ایرانی
نشریه الکترونیک زردتشت - اردی بهشتگان

توضیح اضافه اینکه در تقویم زردتشتی در هر ماه یک روز به اسم همان ماه وجود دارد. و روزی که اسمش مربوط به همان ماه جاری می شود را جشن می گیرند. مثلا روز مهر در ماه مهر جشن مهرگان را برگزار می کنند (می کردیم). در نظر داشته باشید که هر یک از روزهای ماه زردتشتی یک نام دارد و روز اردیبهشت در سایر ماهها نیز وجود دارد.

 پ.ن: در تقویم باستان که فروردین ۳۰ روز بوده جشن اردیبهشتگان روز سوم اردیبهشت برگزار می شده و در تقویم امروزی ما که فروردین ۳۱ روز شده، طبیعتا جشن اردیبهشتگان هم روز دوم اردیبهشت برگزار میشود.

اگر فیلم 300 را ندیده اید اقل اقل درباره آن جستاری شنیده اید. مسلما به جنجال تغییر نام خلیج فارس وقوف کامل دارید. به احتمال، تصور خارجی ها درباره ایرانیان حاکی بر این که هنوز شترسواریم یا خوی وحشیانه داریم، به گوشتان رسیده است. لابد اولین عکس العملی که در این مواقع از خود نشان داده اید خشونت و باد شدن رگ غیرت و برخوردگی به عرق ملی تان بوده است. حتما مصمم شده اید با جمع کردن امضا بر علیه این و آن عرصه را بر ایشان تنگ کنید تا دیگر مرتکب خطا نشوند. و بسیار خوشحال از اینکه لابی های ایرانی در خارج از کشور با تهدید این موسسه و آن کمپانی یا تحریم اجناسشان ایشان را مجبور به عقب نشینی کرده اند.

فرافکن، تن پرور، سطحی نگر هستید یا نه؟ نظرتان را برای خودتان نگاه دارید.
روی صحبتم با جوانان است. حال که به تقریب نیمی از عمر خود را سپری کرده اید چه قدمی برای فرهنگ و تاریخ و تمدن مملکتان برداشته اید؟ صد البته که ما ادامه حافظ و مولوی وسیروس و رازی و نوشیروان دادگر و غیر و ذلک هستیم. بسیار خوب. حال در نظر بگیرید آنا و فی الفور خود را در مجلسی از مجموعه جوانان ممالک بیگانه یافته اید و آنها یکی یکی علم و ادب و فرهنگ و هنر و تاریخ ملکشان را با بیان شیوا و آگاهی متوسط به رختان می کشند و کار به جایی می رسد که تاریخشان با تاریخ وطن شما تداخل پیدا می کند و شروع به ردیف کردن اراجیف و اشتباهات سهوی و عمدی تاریخی می نمایند. تنها علمی که شما در این زمینه دارید چیزی است که از کتب درسی و مباحث مقطعی رسانه ای یا محفل سطحی بین دوستانتان دریافت کرده اید. به قطع توانایی هر گونه اظهار نظر و دفاع از آنچه به آن اطمینان دارید را در خود نمی بینید. این است که مجبورید با زور حرف خود را به کرسی بنشانید و دست به دامان امور منافی عقل شوید. حال خود را در مقام آنها قرار دهید. اولین فکری به ذهنتان خطور می کند چیست؟ آیا این نیست که : به راستی آنچه درباره ایرنیان می گویند حق است و توحش در آنها نهادینه شده است. انصاف که دارید؟! خوب در این معامله عیب در چیست و مقصر کیست؟ حالا که معیوب و مقصور را خودتان یافتید آیا باز هم عرق ملی تان مجروح می شود؟ آیا باز به خود زحمت رفع عیب را می دهید یا همان راه کهنه ی موثر کوتاه مدت که نتیجه آن در بالا به نظرتان رسید را ترجیح می دهید؟ اراده می کنید گودال های آگاهی تان را به هر قیمتی را پر کنید یا به انتظار فرج غیبی و امداد خدایی  می مانید؟ به یقین هر تصمیمی که اتخاذ می دارید، نشان دهنده سطح فهم و شعور و منطق و میزان وفا داری شما به تمدن و فرهنگ و کشورتان است.