مسابقه جنینها
جنینها هم در این روزها جنب و جوش خاصی بین خود بوجود آوردهاند، مثل اینکه می خواهند سنت شکنی کنند و جامعه خود را از بیروحی قبل از تولد بیرون آورند؛ آنان مسابقههایی برای رکورد شکنی ترتیب داده و در سایزها و اوزان مختلف پا به جهان می گذارند. یا کوچکِ کمتر یا بزرگِ بیشتر.
کنفرانس بغداد
کنفرانس بغداد در این روزها توجه خیلی را به خود جلب کرده و علت آن، حضور ایرانیها و دولتمردان آمریکایی بر سر یک میز است(از آنجا که مشخص نیست دولت ایران، طرف مذاکره با آمریکاییها باشد از استعمال واژه دولتمرد برای طرف ایرانی معذوریم). به گفته آمریکاییها آنان از گفتگو بر سر هر موضوعی به غیر از موضوع عراق در این کنفرانس پرهیز میکنند و بر همین اساس اکثر صاحب نظران این نشت را بینتیجه پیشبینی میکنند. با کمی تامل بر گفته این کارشناسان می توان این نظر را ناشی از پیچیدگی مسئله عراق و حضور ایران در آنجا دانست. با توجه به شرایط موجود به نظر نمیرسد خواستههای ناگفته طرف ایرانی از جمله رهایی از بحران هستهای و زدایش فشارهای بینالمللی بر ساختار حکومت کشور، برآورده شود. ایران بر اساس قطعنامه اخیر شورای امنیت سازمان ملل متحد در صورت عدم تعلیق برنامههای هستهای خود با دور جدیدی از تحریمها روبرو میشود. در این دور از تحریمها و در پایان توافقات اعضای شورای امنیت، جلوگیری از سفر دیپلماتهای ایرانی به اعضای سازمان ملل متحد محتمل به نظر میرسد.
باز هم پایان سال
یک سال دیگر هم از عمر من میگذرد و من کمترین تغییر مثبتی نسبت به سال گذشته در زندگی خود حس نکردم. چند سال است با رسیدن ایام پایانی آن، فکرم به جای سیر در افکار زنده و روان در نگاهی به حال و گذشته خود، صلب میماند. اندیشههای مثبت زیاد دارم. اندیشههایی که برای پیشرفت طراحی شده اما در عمل فقط به درد جلوگیری از پسرفت میخورند. دکتر آزمندیان میگوید مقصر همه چیز خودتی! من هم باور کردم، نه به خاطر اینکه واقعیت دارد، به خاطر اینکه این تفکر درد را کاهش میدهد. مطمئنا او هم در بیان این جمله همین هدف را پی میگیرد.
خاموشی نتورک مارکتینگ
مدتی است دیگر خبری از نتورک مارکتینگ و بازاریابهای آن نیست. دیدن افرادی که تمام تلاش خود را برای نرفتن به سربازی میکنند تا عمر خود را تلف نکرده باشند اما با فعالیت در این شبکه ها وقت خود را تباه می کنند، یا کهنسالان و مجربهای عرصه زندگی(معمولا شکست خوردگان در زندگی) که تمام بودجه خود را برای گذران زندگی یا تامین خرج دانشگاه آزاد فرزندان در این راه حیف می کنند، خاطر هرکس را مشوش و فرورفتن در فکر برای علل پیدایش این گرایشها به سمت نتورک مارکتینگ، بی پیرایه، استفراغ را بر انسان مستهیل می سازد. به هر حال اعضای این شبکهها در دروره ای اسباب خشم و خنده ما را فراهم میکردند.
اوضاع وطن
اوضاع کشور هم به نظر من بسیار بقرنج و اسفبار به نظر میرسد. مسئولین ما مدام برای خودنمایی، جمهوری اسلامی ایران را قدرت منطقهای مینامند لیکن مصداق این سخنان به هیچ وجه برای من محسوس نیست. مردمی فقیر، گرسنه، بیشتر نادان و غرق در روزمرگی داریم که شنیدن و دیدن سرگذشت یکی از آنها برای سالها افسردگی کفایت و کیسه اشک را تا ته خشک میکند. این مردم نه در وطن خود جایگاهی دارند نه در خارج از آن. شک ندارند قبلا عزتمند بودند و حال ذلیل، اما گردنباری یا حرص به آنها اجازه بیانش را نمیدهد. قدرت برای اینان چه مفهموم و چه کاربردی دارد؟ آن گردن کلفتِ چاقِ گدولِ همکلاس سوم دبستان من هم قدرت داشت اما وضع فعلیش نشانی از پیروزمندیِ ناشی از قدرتش ندارد.
کشف و مرور وبلاگ سعید شنبه زاده هم مدتی است لذتی از خواندن را در من ایجاد میکند که به این بدین وسیله از او سپاسگزاری میکنم.
