از همین اول عرض کنم که اگه داستانو می خونین٬نخونین که فقط خونده باشین.بخونین که حسرت تاریخ تیره گذشته خودمونو بخورین و نگین ما کار خودمونو انجام میدیم دولت هم بیاد کارهای مملکت رو انجام بده.که اگر مسئول جایی میشین فقط خوشحال نشین که هورا یه کار خوب پیدا کردم و کارهای آدمهای قبلی رو انجام بدین و برعکس به دنبال نوآوری باشین.

پیطر کبیر از سرداران و امپراطوران روسیه بود که در راه عظمت و اعتلای اون کشور کوشش زیادی کرد.او در آغاز حکومت خویش٬خواهرش رو جانشین خودش کرد و با تعدادی از صنعتگران و مهندسان روسی به اروپا رفت تا از پیشرفتهای علمی و صنعتی اونا استفاده کنه.
بعد از چند سال٬پیطر با کارگران و صنعتگران روسی به کشورش برگشت و اونا رو مامور احیای صنایع قدیمی و فرسوده اون سرزمین کرد و خودش به سرکشی از کارخانجات و کارگاههای شهرهای مختلف روسیه پرداخت.
در یکی از شهرهای صنعتی روسیه٬پیطر از دو کارخانه نساجی مشابه بازدید به عمل آورد.یکی از اونا متعلق به یک تاجر ایرانی و اون یکی به دولت تعلق داشت.پیطر با کمال تعجب دید که کارخانه خصوصی مرتب و منظمه و کارگران با تلاش فراوان به کار مشغولن.
ولی بر عکس کارخانه دولتی تق و لق بوده٬مدیریت کاردانی ندارد و فعالیت اون خوابیده است.پیطر فرمان داد تا رئیس کارخانه اولی را نزد اون بیارن.بعد از اونکه اونو نزد پیطر بردند٬پیطر از او تشکر و قدردانی کرد و مدیریت کارخانه دوم رو هم به اون داد و گفت:
((تا پنج سال مدیریت کارخانه را به تو می سپارم اگر توانستی آنرا چون کارخانه خودت راه اندازی نموده به سود دهی برسانی مال خودت خواهد شد در غیر این صورت آنرا باید به دولت باز گردانی.))
بدین ترتیب با سعی و کوشش پیطر کبیر٬اقتصاد ورشکسته روسیه دوباره جان تازه ای گرفت و کارخانه های متروکه و از کار افتاده راه اندازی شدند.
هزاران کارگر بیکار سر کار رفته و نابسامانی و فقر تا اندازه ای از آن رخت بر بست٬این کارها باعث شد تا نام پیطر به عنوان بنیان گذار روسیه نوین٬جاودانی شود.

ما ایرانیا هر وقت یه موقعیت پیش میاد که بریم خارج تحصیل و کسب تجربه کنیم انواع و اقسام فکرا رو می کنیم که چه جوری کاری کنیم که دیگه بر نگردیم.(و در اصل گور بابای وطن)
ما ایرانیا هر وقت یه آدم شایسته از بینمون بلند میشه که توان انجام کارهای بزرگو داره بخاطر حسادت یا منافع خودمون٬چوب لای چرخش میذاریم.
و در آخر ما ایرانیا همیشه این باورو داریم که کارهای بزرگ جهان مال ما نیست و همیشه یکی بهتر از ما هست که اون کار رو انجام داده باشه.